McKenzie therapie

De Mechanische Diagnose en Therapie voor a-specifieke rugklachten is in de jaren vijftig ontwikkeld door Robin McKenzie, een fysiotherapeut uit Nieuw Zeeland. Inmiddels is de methode uitgegroeid tot één van de best wetenschappelijk onderzochte rug-behandelmethodieken en worden therapeuten in ruim 35 verschillende landen in dit systeem opgeleid.
(Klik hier voor research/publicaties)

Het blijkt dat voor 80% van de a-specifieke rug-en nekklachten geen duidelijke oorzaak aan te geven is. Dit feit leidt heden ten dage tot grote verwarring in de medische wereld. Men is naarstig op zoek naar de pathologisch – anatomische verklaring van één van de meest frequent voorkomende aandoeningen in de westerse wereld. Het zijn deze a-specifieke rug-en nekklachten waar het McKenzie Concept zich mee bezig houdt.

Het onderzoek 
Kenmerkend voor de McKenziemethode is een goed gedefinieerd algoritme dat leidt tot een overzichtelijke classificatie van de grote groep wervelkolom-klachten. Het hele onderzoek is gebaseerd op het consistent vastleggen van ‘oorzaak en gevolg’ relaties tussen houding, gedrag, mechanische belasting en de bijbehorende pijn-respons. Het gaat hierbij om patroon herkenning.

Hiertoe wordt allereerst een uitgebreide anamnese afgenomen waarin u wordt geholpen om uw klacht zo precies mogelijk te beschrijven.

Vervolgens wordt, middels houding en herhaald uitvoeren van testbewegingen, de wervelkolom op systematische wijze belast. U speelt hier als patiënt een belangrijke rol door zo nauwkeurig mogelijk aan te geven wat het effect hiervan is op uw pijnklacht. Zo kan worden vastgesteld of uw klacht een mechanische oorzaak heeft. Als dit zo is kan de klacht vervolgens worden ingedeeld in drie verschillende subcategorieën (syndromen) met elk een eigen specifieke behandeling. De drie syndromen zijn:

Posturaal syndroom
Hiervan is sprake als iemand te veel stress zet op normale structuren. Er is geen sprake van een beschadiging maar er wordt eenvoudig te veel en te langdurig belast. Een voorbeeld hiervan is de PC-werker die de hele dag uitgezakt in zijn onderrug hangt en hiermee langdurig trekspanning op zijn banden zet. Geleidelijk, vaak na enige uren, zal een zeurpijn komen opzetten.

Dysfunctie syndroom
Hier is sprake van verkorte structuren. (littekenweefsel, fibrosis, zenuwwortel verkleving) Door de verkorting zal iemand snel tegen de eindstand aanlopen en typerend voor dit syndroom is de steeds herhaalbare eindstandige pijn die weer verdwijnt zodra de trek op de verkorting wordt opgeheven.

Derangement syndroom
Hierbij is sprake van een anatomische vervorming in het bewegingssegment. Verkeerde mechanische belasting kan de klacht verder verergeren. Ook treedt dit syndroom vaak acuut op waarbij mensen in één keer volledig blokkeren en vanwege de heftige pijn geen kant meer op kunnen. Hierbij kan de pijn ook uitstralen in het been (bij lage rugklachten) of de arm (bij nekklachten). Dit syndroom komt verreweg het meest voor.

De behandeling 
Na het onderzoek is duidelijk of de klacht een mechanische oorzaak heeft. Zoniet, dan wordt er geen behandeling ingesteld hetgeen voorkomt dat een hoop tijd verloren gaat aan een niet-werkende therapie. Er kan dan wel gekeken worden wat een goede vervolgstap zou kunnen zijn.

Als er wel sprake is van één van de hierboven genoemde syndromen wordt een gerichte behandeling gestart waarbij u zelf een belangrijke rol speelt. Via specifieke oefeningen kunt u een op uw klacht toegespitste zelfbehandeling uitvoeren waarvan het doel is om een snelle pijnafname en bewegingstoename te bereiken. Daar waar nodig zal de therapeut manuele technieken toepassen.

Uiteindelijk zal u als patiënt zelf de controle over uw rug/nek terugkrijgen en precies weten wat u kunt doen om te voorkomen dat de klacht weer terugkomt. Ook wordt u zich bewust van uw houding en leert u signalen in een vroeg stadium te herkennen, waarna u direct actie kunt ondernemen.

error: Content is protected !!